Van Dit un Dat un over Minsken un hör Wark in Ostfreesland. Aber ok 'n bietje Gedöns un Saken van Nahbers

Sonntag, 9. Oktober 2011

Dat eerste Mal - upschreven!

Eine Geschichte von Johann Beerens aus seinem Buch „21 Geschichten auf hoch un platt“

Dat eerste Mal - upschreven
Wo was dat nu ok noch man - dat eerste Mal? De eerste Duutje in Steenpattje of de eerste Zigarettje achter Diek? Dat eerste Mal Lievberöhren? - Nee, dat is to intim. Ik vertell mal, as ik to 't eerste Mal upschreven wuur. Achter uns de tweede bit veerde Schooljahr, un an anner Kant de Groten.
„Nu laat uns man unse Lüttjen mit 'n Leedje begröten,“ meent Kurt, so nömden de Groten hör Meester. De namm sien Violine ut 'n Kasten un gaff de Ton an. „Nee, Geerd, du bliffst still, du knuurst mi to leep,“ sä he un fung noch 'n Mal an to geigen.

Nu mussen wi Neijen vörsingen. De Wichter wussen wat van „Hänschen klein..“, Theo sung „Hoppe, hoppe Reiter ...“ un Hermann? Dat wee'k neet mehr. Mien Moeder harr mit mi övt „Kommt ein Vöglein geflogen..“, wat ik dann ok mit mien helle Kinnerstimm vördragen dä.
Wi wassen tosamen fief, de an disse Maandag in de enge Banken van uns lüttje School bi d' Kark to sitten kwemen. Lisa und Ida, de beide Wichter, an't Fenstersied. Theo, Hermann un ik an d' Middelgang bi d' Meester. Wi satten heel vörn.